Termin wydarzenia: 27.03-3.05.2026, godz. 9.00-18.00
Wernisaż: 26 marca, godz. 18.00
Miejsce wydarzenia: NCK - Ratusz Staromiejski, ul. Korzenna 33/35
Wstęp: wolny
Udogodnienia: parter
Malarstwo pozbawione anegdoty, skupione na poszukiwaniu czystej formy i uważności. To będzie wystawa, która redefiniuje dialog między czterema odrębnymi postawami twórczymi. Przemysław Garczyński, Edyta Kowalewska, Magdalena Pela i Michał Wirtel – niedawni absolwenci, a dziś wykładowcy gdańskiej ASP – przenoszą ciężar narracji z opowieści na proces.
Wspólne zestawienie ich prac tworzy przestrzeń, w której dążenie do syntezy staje się punktem styku. To tutaj różnice między artystami pozwalają wybrzmieć ich indywidualnościom, a podobieństwa układają się w klarowną, współczesną opowieść o malarstwie.
Przemysław Garczyński (ur. 1988) — ukończył grafikę warsztatową na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Jest laureatem m.in. Sopockiej Muzy dla Młodych Twórców (2023), I miejsca i Nagrody Ministra Kultury w 29. „Promocjach” (2019) oraz III nagrody w V Konkursie im. Leona Wyczółkowskiego (2022).
Edyta Kowalewska (ur. 1991) — ukończyła Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Zdobyła Grand Prix 6. edycji konkursu „Świeża Krew”, była finalistką „Promocji 2016” w Legnicy oraz Gdańskiego Biennale Sztuki 2018, a także laureatką nagrody Rektora ASP we Wrocławiu podczas 13. edycji „Konkursu Gepperta”.
Magdalena Pela (ur. 1989) — ukończyła Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku oraz Międzywydziałowe Środowiskowe Studia Doktoranckie na tej samej uczelni. Otrzymała Nagrodę Miasta Gdańska dla Młodych Twórców w Dziedzinie Kultury (2024).
Michał Wirtel (ur. 1988) — absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Był nominowany do Sopockiej Muzy dla Młodych Twórców (2020). Jest również laureatem 60. Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego o Laur Czerwonej Róży oraz finalistą konkursu „Wiersz i Opowiadanie doraźne 2020”.
Wystawa pt. Świat nie skończył się w 2012 to starannie zaprojektowana opowieść, w której:
-
Różnice między artystami pozwalają wybrzmieć indywidualnym temperamentom;
-
Podobieństwa budują spójną opowieść o współczesnych możliwościach malarstwa;
-
Forma dominuje nad narracją, zmuszając widza do zatrzymania się i wejścia w głąb struktury dzieła.
